Flight shooting is voor de handboogsport als de Formule-1 voor autoliefhebbers. Snelheid en afstand is alles wat telt. Van materiaal, ontwerp, bouwer en schutter wordt het uiterste gevraagd en het experimenteergehalte is hoog. Hieronder voorbeelden en wetenswaardigheden.


Flightpijl van Lariks

Flightpijlen moeten een optimum zijn tussen:
– kleine doorsnede tegen luchtweerstand;
– stugheid tegen zwabberen;
– sterke tegen breken;
– voldoende gewicht tegen ‘doodvallen’;
– gering gewicht voor acceleratie.
Ja dat is nogal wat. Lariks wordt regelmatig genoemd als goed pijlenmateriaal voor bogen met langere treklengte of lichtere trekgewichten. Behoorlijk stug, behoorlijk licht en behoorlijk sterk. In de schuur stond nog een stuk van de vloer die we 20 jaar geleden in huis hebben gelegd. Proberen dus.

In het ontwerp is geprobeerd het zwabberen bij het lossen tegen te gaan. Het achterste deel is zo veel mogelijk op volle dikte gelaten en in de voorste helft is zoveel mogelijk massa bespaard. Tijdens de klap van het lossen, zal de pijl hierdoor hopelijk zo weinig mogelijk doorbuigen en dus minder zwabberen. Of het nu door het hout, het ontwerp, goede afstemming op de boog óf door puur geluk komt, maar tot nu toe vertrekt deze pijl steeds kaarsrecht uit de 35 ponds boog hieronder! Een prachtig gezicht, maar vooral: dat scheelt meters.

Specificaties: 24 inch lang, 7 mm dik, 11 gram gewicht, gelakte rawhide ‘veren’, selfnock en -punt.

 


Flightboog met Z-handle, Hollow Back en I-tips

Klinkt dat even lekker high tech? Aan de andere kant, het is maar een gewoon stukje Hollandse iep.
Een goede flightboog is een echte sprinter, hij moet zo rap mogelijk versnellen na het lossen. In het algemeen werkt het al heel goed om het buitenste 1/3e deel van de werparm zo smal mogelijk én stijver te maken. Daarmee verkort je wel het buigende deel en bij het tilleren moet je goed oppassen voor set.
In deze boog zijn nog drie dingen geprobeerd om de versnelling te bevorderen. Ten eerste is de rug uitgehold. Zo bespaar je veel massa en blijft de werparm toch stijf….als het heel blijft tenminste! Denk hierbij aan een rolmaat, die kun je ver uitrollen met de bolle kant naar beneden, maar andersom een stuk minder. Hiermee wordt nog geëxperimenteerd. Dat je veel massa bespaart staat wel vast, maar meer tests zijn nodig om te zien hoeveel het in snelheid scheelt.


Ten tweede zijn de zijkanten van de uiteinden voorzien van groeven, zodat er een soort liggende H of hoofdletter I ontstaat. Zo bespaar je  massa op een plek waar je het echt wilt, met weinig verlies van sterkte en stabiliteit.
Ten derde is de boog voorzien van een zijdelings verdiept handvat. Dan kan een stijvere pijl toch soepel om het handvat heenkomen en recht vertrekken. Stijvere pijlen accelereren beter en een pijlvlucht zonder energieverslindend gezwabber is van “levensbelang”. Omdat bij korte, gevoelige bogen de balans tussen de werparmen gemakkelijk verandert, is het handig als je de andere kant als boven kunt kiezen. Vandaar de Z vorm, zodat je weer centershot hebt als je de boog omdraait.

De hoofdvorm is ontleend aan het ontwerp van Dan Perry. Hij is iets langer door het verlengde handvat.
Specificaties. Lengte 155 cm ntn, breedte 48 mm, breedte nok 6 mm, holte 6 mm, lengte handvat 15 cm (ipv 10). 35#@23″.
Resultaat tot nu toe met een linnen pees van 5 gram en 10 knopen rugwind: ca 230 mtr met bovenstaande pijl van Lariks.


Pijl van Red Cedar

Red Cedar is zeer licht hout. Deze pijl van 26″ en met spinewaarde 35 lb, is in het midden bijna 10 mm dik, maar weegt slechts 14 gram. De nok en punt zijn versterkt met ingelijmd hickory. De nok is aan een kant sterk afgevlakt voor gewichtsbesparing en aerodynamica en niet meer rond van vorm. Té sterk waarschijnlijk, want bij volle treklengte spat de pijl naar boven en rechts weg. Iets grotere veren helpen wel, maar niet voldoende want de pijl zwabbert (en remt dus) te veel op een 50 ponds boog.

 


Pijl van bamboe

Pijl bedoeld voor een 50 lb primitieve selfbow. De basis is een standaard pijl van het merk Tiger, spinewaarde 40-45 lb. Niet echt recht, maar wel dikwandig, zodat je hem kunt taperen. Essen inserts ingelijmd in nok en punt. Standaard plastic nok (experimentje buiten klasse) op ruwe schacht aangebracht en daarna samen met schacht getaperd. Punt gemaakt van een ingelijmd schroefje, waarvan het schroefdraad grotendeels is weggeschuurd.
De rode lak vergemakkelijkt het terugvinden en is door het gladschuren weer deels vervaagd. Algehele afwerking met een knetterharde parketlak.

Resultaat: Lengte 26″; Gewicht 18 gram; ∅midden 7,5 mm; Balanspunt in midden; Veren van gelakt rawhide; Spine 45 lb. Niet echt licht dus, maar behoorlijk stijf en met rechte vlucht, en dat laatste telt!!